«نگراني‏» ، گاهي همچون خوره، به جان روح آدم مي‏افتد . اين هم يكي از بيماري‏هاي شايع در ميان برخي از جوانان است، البته سالخوردگان نيز از نگراني‏هاي خاصي رنج مي‏برند . چگونه مي‏توان بر اين بيماري روحي غلبه كرد؟ روش دست‏يافتن به روحي آرام و دلي پراميد و خاطري آسوده چيست؟ عوامل نگراني آور كدامند؟ چرا بعضي‏ها دچار «افسردگي روحي‏» مي‏شوند و احساس «دل مردگي‏» به آنان دست مي‏دهد؟ چگونه مي‏توان «اضطراب‏» را از خود دور كرد و از زندگي لذت برد؟